◄◄  ◄  ►►  ► 
LISTOPAD 2020
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Pani Anna Szanecka

ANNA SZANECKA
ur. 07.03.1920 – zm. 12.11. 2009
„Jak mnie pytano, skąd pochodzę, to zawsze mówiłam, że z Siemianowic Śląskich” –

tak odpowiadała Anna Szanecka, bo chociaż urodziła się 7 marca 1920 roku w Warszawie, większość swojego życia spędziła w Siemianowicach Śląskich. Pani Anna często mówiła, że wychowanie i wiedzę zawdzięcza przede wszystkim rodzicom. Olszewiczowie dużo podróżowali po Polsce i Europie, ale ich prawdziwym domem stały się Siemianowice Śląskie. Niezliczone ilości książek, dzieła sztuki, podróże z rodzicami, kontakty ze światłymi ludźmi, to wszystko wpłynęło na rozwój intelektualny Pani Anny.    Za sprawą ojca, który interesował się sprawami Śląska, dziewczynka spędzająca czas między Warszawą, Zakopanem, znalazła się w Siemianowicach Śląskich. Ukończyła  kurs organizatorów turystyki oraz kurs przewodników po Górnośląskim Okręgu Przemysłowym i podjęła pracę w katowickim oddziale PTTK.   Za swoją pracę Pani Anna otrzymała m.in. Złotą Odznakę „Zasłużony w pracy PTTK wśród młodzieży,” Złotą Odznakę Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych. Z czasem zrezygnowała  z pracy w Katowicach na rzecz Młodzieżowego Domu Kultury im. dr Henryka Jordana w Siemianowicach Śląskich. Tym samym rozpoczęła nowy, wyjątkowy etap w swoim życiu.
W 1965 r. Dyrektor Ogrodu Jordanowskiego  zaproponowała Jej prowadzenie sekcji turystycznej dla dzieci, aby pokazać młodym ludziom piękno literatury, sztuki i turystyki. Pani Anna organizowała także wyjazdy na narty, obozy wędrowne po całej Polsce, wyjazdy na spektakle w stolicy. Jej ulubione powiedzenie „świat jest mały” idealnie wpasowywało się w szerokie zainteresowania, jakimi zarażała siemianowicką młodzież. Potrafiła niezwykle interesująco przekazywać wiedzę historyczną, z zakresu architektury     i historii sztuki czy językoznawstwa, ponieważ praca z młodzieżą była jej prawdziwą pasją. Fenomen Anny Szaneckiej wynikał z jej nietuzinkowej osobowości. Nie bała się głośno wyrażać swoich opinii. Stanęła np. w obronie mowy śląskiej w jednej    ze szkół w czasach głębokiego socjalizmu, a także sprzeciwiała  się polonizowaniu na siłę niemieckich imion i nazwisk. Za swoją działalność otrzymała Medal im. dr. Henryka Jordana, a 28 maja 1992 roku otrzymała tytuł Honorowego Obywatela Miasta Siemianowice Śląskie. Wychowankowie Pani Anny niejednokrotnie podkreślali, jak mądrze potrafiła ich ukierunkować. Swoją wdzięczność najdobitniej wyrazili podczas czterdziestolecia zespołu turystycznego w „Jordanie”, na które przyjechało ponad 200 „jordanowskich dzieci”. Anna Szanecka zmarła 12 listopada 2009 roku w Siemianowicach Śląskich, gdzie została pochowana.